Η δημιουργία της φόρμας είναι το εύκολο κομμάτι. Το δύσκολο είναι να φτάσει ο σύνδεσμος στον κόσμο τη στιγμή που είναι διατεθειμένος να απαντήσει. Κανείς δεν πληκτρολογεί μια μακριά διεύθυνση docs.google.com από έναν πίνακα, μια απόδειξη ή ένα πανό, και τριάντα μαθητές που την πληκτρολογούν λάθος σημαίνουν τριάντα χαμένες απαντήσεις. Ένας κωδικός QR καταργεί την πληκτρολόγηση: τυπώστε τον στη γωνία ενός φύλλου εργασίας, στήστε τον δίπλα στο ταμείο, συρράψτε τον στο έντυπο συγκατάθεσης ή βάλτε τον σε ένα καρτελάκι συνεδρίου ή σε μια αφίσα στην αίθουσα αναμονής, και η φόρμα απέχει μόλις μία σάρωση. Αυτός ο συγχρονισμός είναι το πραγματικό πλεονέκτημα σε σχέση με την αποστολή ενός συνδέσμου με email αργότερα. Σε μια εκδήλωση ανταγωνίζεστε τη διαδρομή μέχρι το πάρκινγκ, και μετά ανταγωνίζεστε τα γεμάτα εισερχόμενα.
Δύο λεπτομέρειες κρίνουν αν ο τυπωμένος κωδικός θα λειτουργήσει πραγματικά. Πρώτον, η φόρμα πρέπει να είναι δημοσιευμένη. Το σημερινό μοντέλο της Google ξεχωρίζει τη σύνταξη μιας φόρμας από το άνοιγμά της σε όσους απαντούν, οπότε ένας κωδικός φτιαγμένος από μη δημοσιευμένη φόρμα οδηγεί σε αδιέξοδο. Δεύτερον, μια φόρμα Google έχει δύο εντελώς διαφορετικά URL και μόνο το ένα από τα δύο τυπώνεται με ασφάλεια. Ο σύνδεσμος απάντησης περιέχει /d/e/ και τελειώνει σε /viewform, ή είναι η σύντομη εκδοχή forms.gle, και ανοίγει τη συμπληρώσιμη φόρμα. Ο σύνδεσμος επεξεργασίας τελειώνει σε /edit και είναι αυτός που βρίσκεται στη δική σας γραμμή διευθύνσεων όσο γράφετε τις ερωτήσεις, γι' αυτό ακριβώς και τον αντιγράφουν όλοι μηχανικά. Όποιος σαρώσει έναν σύνδεσμο επεξεργασίας προσκρούει σε ένα τείχος αιτήματος πρόσβασης και δεν μπορεί να απαντήσει. Αν ο σύνδεσμος που ετοιμάζεστε να επικολλήσετε τελειώνει σε /edit, σταματήστε.
Από εκεί και πέρα, ελάχιστα μπορούν να πάνε στραβά. Ο σύνδεσμος απάντησης είναι δεμένος με το αναγνωριστικό (ID) της φόρμας, οπότε η επεξεργασία μιας ερώτησης, η μετονομασία της φόρμας, η αλλαγή θέματος ή η προσαρμογή των ρυθμίσεων δεν δημιουργούν ποτέ νέο URL, και ένας τυπωμένος κωδικός μπορεί να οδηγεί σε μια φόρμα που ξαναγράφετε όλο τον χρόνο. Δύο πράγματα όμως χαλάνε έναν κωδικό που κυκλοφορεί ήδη: η κατάργηση της δημοσίευσης της φόρμας, που κλείνει τον σύνδεσμο για όσους απαντούν, και η διαγραφή της. Η μετάβαση σε ένα αντίγραφο που φτιάξατε με τη «Δημιουργία αντιγράφου» αφήνει επίσης τον κωδικό πίσω, γιατί το αντίγραφο είναι νέα φόρμα με δικό της ID και σύνδεσμο, οπότε συνεχίστε να επεξεργάζεστε την αρχική. Οι αποθηκευμένοι κωδικοί του QR Cake είναι δυναμικοί, ακόμη και στο δωρεάν πρόγραμμα, κάτι που σας δίνει μια εναλλακτική λύση που ο σκέτος σύνδεσμος της Google δεν μπορεί να δώσει: αποθηκεύστε τον κωδικό στον λογαριασμό σας, ανοίξτε τον στον πίνακα ελέγχου, επικολλήστε έναν διαφορετικό σύνδεσμο απάντησης, και κάθε τυπωμένο αντίτυπο ακολουθεί. Έτσι το περσινό έντυπο συγκατάθεσης για την εκδρομή γίνεται το φετινό, και η φόρμα εγγραφής πριν από την εκδήλωση γίνεται η έρευνα μετά την εκδήλωση, χωρίς να ξανατυπωθεί τίποτα.