Een linklijst-QR-code (soms link-in-bio-QR-code genoemd) codeert een korte URL naar een gehoste micropagina die QR Cake genereert en opslaat. Wanneer iemand de code scant, opent de camera-app die pagina: een strak, voor mobiel geoptimaliseerd scherm met knoppen met een label, die elk naar een andere bestemming wijzen. Eén code van 2,5 cm op een visitekaartje kan zes verschillende links openen zonder dat iemand één URL hoeft te typen.
Omdat de micropagina op de servers van QR Cake staat en niet in de code zelf zit ingebakken, is de code dynamisch: je kunt een link toevoegen, er een verwijderen, de volgorde veranderen of aanpassen waar een knop naartoe wijst, ook nadat de code al gedrukt is. De fysieke code blijft precies hetzelfde; alleen de bestemmingspagina verandert. Dat is het fundamentele verschil met een statische URL-QR-code, waarbij de gecodeerde bestemming vaststaat zodra je drukt en je voor elke wijziging een nieuwe code moet laten drukken.
Linklijst-QR-codes passen het best bij iedereen die vanaf één gedrukt oppervlak meerdere vervolgstappen wil aanbieden. Restaurants met menu's, reserveringsformulieren, reviewpagina's en bezorgapp-links halen het meeste uit één code op de placemat. Creators en influencers vervangen wisselende link-in-bio-tools door een scanbare code op merchandise, posters of verpakkingen. Sprekers op congressen zetten LinkedIn, portfolio en boekingslink op één badge zonder het ontwerp vol te maken. Makelaars zetten de woninggegevens, hun eigen profiel, de virtuele rondleiding en het bezichtigingsformulier op één tuinbord.